KONUŞAMIYORUM


Konuşamıyorum 
Konuşursam lal olacak kelimelerim biliyorum 
Muhtaçken damarımdaki can bir içimlik kana
Bırakıp gidemiyorum bu şehri 
Çantamı alıp vuramıyorum kendimi 
Yollara
Bu şehir
Kaldırımlarda saklarken bitkinliğimi
Ben muhtaçken
Hala
Sana…


Alıp avuçlarıma 
Koyamıyorum yüreğimi 
Susuyorum 
Al sar beni sonsuzluğunda 
Bırakma bir daha ellerimi 
Diyemiyorum
Konuşursam 
Çığlığımda boğulacak 
Yokluğunun hüzünlü yanı.
Konuşursam!
Vietnam’da savaşlar çıkacak.
Çocuklar açlıktan kıvranacak. 


Konuşursam!
Yangınlarım saracak her yerimizi
Can kırıkları isyanda gezinecek 
Kahrıma kahır katacak her bir ‘AHHH’
Kavuşurken gece gündüze
Kızıllığı bozacak düşlerimdeki seni,
Ayaz vaktinde sabahın
Kargalar üşüşecek leşlerin üstüne
Her bir iskelet sen olacak 
Her bir haykırış ben olacak 
Mahşer neyse o olacak sonunda 
Konuşursam 
Dünya canından bezecek

 

Yıldızlar gülücüklerini dağıtırken gecenin bir vaktinde 
Hey hat derdin ne kaderime 
Diyemiyorum 
Alıp başımı
Vuramıyorum kendimi yollara 
Soramıyorum dağlara
Bitip tükenmek bilmeyen yollara 
Umuda yolculuğa
‘Merhaba’
Bile diyemiyorum.
Konuşamıyorum.


Konuşursam ceninler ağlayacak halime 
Biliyorum.
Ve sana sevgili yar
Bu hayatta 
Bensiz mutlu ol bile diyemiyorum!

Burcu ŞENER
www.siiristan.com